27 marca 2026

Wybory do Løgtingu 2026: zwycięstwo Fólkaflokkurin

Krótko po wyborach farerskiej reprezentacji do duńskiego Folketingu, 26 marca 2026 r. odbyły się wybory do Løgtingu, czyli parlamentu Wysp Owczych. Głosowanie przyniosło zmianę układu sił politycznych. Zwycięstwo odniosła partia Fólkaflokkurin, a dotychczasowy obóz rządzący wyraźnie osłabł.

Do 33-miejscowego zgromadzenia narodowego weszło siedem ugrupowań. Żadna partia nie zdobyła samodzielnej większości, co oznacza, że o kształcie nowego rządu zdecydują rozmowy koalicyjne.

Najlepszy wynik uzyskała partia Fólkaflokkurin, zdobywając 9 mandatów. Na drugim miejscu znalazł się Sambandsflokkurin z 7 mandatami. Javnaðarflokkurin oraz Tjóðveldi zdobyły po 6 mandatów, Framsókn i Miðflokkurin po 2, a partia Sjálvstýri powróciła do parlamentu z 1 mandatem. Taki rozkład miejsc oznacza, że do utworzenia większości potrzeba co najmniej 17 głosów.

To idzie młodość

Jednym z najgłośniejszych wydarzeń tych wyborów był sukces 20-letniej Bjørg Brynhildardóttir Egholm z partii Tjóðveldi. Polityczka uzyskała 972 głosy osobiste i została najmłodszą osobą wybraną kiedykolwiek do Løgtingu. Urodziła się 7 listopada 2005 roku, a tym samym pobiła dotychczasowy rekord należący do lidera Fólkaflokkurin, Beinira Johannesena, który miał 22 lata, gdy po raz pierwszy został wybrany do parlamentu w 2019 roku.

Wybory przyniosły także interesujący obraz reprezentacji kobiet. Do Løgtingu wybrano 10 kobiet, co oznacza, że nie udało się pobić dotychczasowego rekordu utrzymującego się od 15 lat. Na tym tle szczególnie wyróżniło się Tjóðveldi, ponieważ aż cztery z sześciu mandatów zdobytych przez tę partię przypadły kobietom.

Zdjęcie przedstawiające najmłodszą farerską parlamentarzystkę

Wynik wyborów oznacza osłabienie dotychczasowego układu rządowego i wzmocnienie ugrupowań centroprawicowych oraz liberalno-konserwatywnych. Najmocniejszą pozycję przed negocjacjami koalicyjnymi ma obecnie Fólkaflokkurin. Jednocześnie wybór najmłodszej posłanki w historii Løgtingu pokazuje, że farerska polityka, choć wciąż zdominowana przez doświadczonych graczy, zaczyna coraz wyraźniej otwierać się także na nowe pokolenie.

Z Danią, bez Danii

Warto dodać, że podział farerskiej sceny politycznej jest skomplikowany. Do tradycyjnego podziału na ugrupowania lewicowe, prawicowe i centrowe dochodzi bowiem stosunek do Danii.

Za pełną niepodległością opowiadają się partie Fólkaflokkurin (centroprawica; główne akcenty: konserwatyzm społeczny, wolny rynek), Tjóðveldi (lewica; nacisk na równość społeczną i ochronę środowiska).

Bardziej umiarkowany stosunek do niepodległości mają Framsókn (partia centrowo-liberalna, skupiona na gospodarce i modernizacji) i Miðflokkurin (centryści; ważne miejsce w programie zajmują edukacja i zdrowie).

Z kolei zwolenników bliskich związków z Danią, ale w ramach autonomii, skupiają partie Sambandsflokkurin (konserwatywno-liberalna centroprawica, nacisk na wolny rynek i gospodarkę), Javnaðarflokkurin (socjaldemokraci; główne akcenty - bezpieczeństwo socjalne i prawa pracownicze), oraz Sjálvstýri (konserwatywna centroprawica).